Πιλοτική Λειτουργία
ΑΙΘΟΥΣΑ 2

Η δεύτερη, κεντρική αίθουσα του Μουσείου είναι αφιερωμένη στον Εγκλιανό και το ανάκτορο. Περιέχει κυρίως θραύσματα τοιχογραφιών, αντικείμενα λατρευτικού χαρακτήρα, ελάχιστα εκμαγεία πινακίδων Γραμμικής Β' και αγγεία, χρηστικά τα περισσότερα. 
Συγκεκριμένα, η προθήκη 10, δεξιά καθώς μπαίνει κανείς από την Αίθουσα 1, περιλαμβάνει μεγάλα κύπελλα με πόδι, κρατήρες και αρύταινες από τη σκευοθήκη 20 του ανακτόρου. Όλα τα αγγεία σχετίζονται με την ανάμιξη, το σερβίρισμα και την κατανάλωση κρασιού.

Από την άλλη πλευρά, αριστερά της εισόδου, στην επιτοίχια προθήκη 19 και συγκεκριμένα στο επάνω και στο μεσαίο ράφι εκτίθενται επίσης αγγεία, από την ίδια σκευοθήκη, που περιλαμβάνουν κύλικες και κύπελλα με πόδι. Στο κάτω ράφι εκτίθενται μεγαλύτερα αγγεία από το δωμάτιο 38, καθώς και μερικοί αμφορίσκοι από την αίθουσα του Θρόνου.

Κύλικα με πόδι και δύο μικρές λαβές, χαρακτηριστικός τύπος αγγείου πόσης, που βρέθηκε σε μεγάλες ποσότητες στις σκευοθήκες του ανακτόρου. Ξεχωρίζει  ένας αμαυρόχρωμος κρατήρας με κυματοειδή διακόσμηση, που αντίστοιχός του εκτίθεται στο μουσείο Πύλου προερχόμενος από τον ανασκαφικό χώρο του  Βλαχόπουλου.

Σε μικρή αυτόνομη προθήκη μπροστά στην προθήκη 10 εκτίθεται λίθινος λύχνος με σπειροειδή ανάγλυφη διακόσμηση, μινωικής προέλευσης. 

 

Λίθινος λύχνος με σπειροειδή διακόσμηση ©ΕΦΑ ΜεσσηνίαςΚατά μήκος των μακρών πλευρών της αίθουσας διατάσσονται δύο ζεύγη προθηκών (οι 11, 12, 17 και 18) όπου εκτίθενται τμήματα από τις τοιχογραφίες του ανακτόρου. Στους τοίχους επάνω από τις προθήκες βρίσκονται ζωγραφικές αναπαραστάσεις των τοιχογραφιών σύμφωνα με τον Piet de Jong, διαπιστευμένο αρχιτέκτονα και σχεδιαστή της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα, που με το χρωστήρα του μας έχει δώσει αναπαραστάσεις αρκετών θέσεων και έργων τέχνης του Μυκηναϊκού και Μινωικού πολιτισμού.
Η προθήκη 11 περιλαμβάνει κομμάτια τοιχογραφιών από την επίχωση του δωματίου 43 (πρόδομος του ανακτόρου του Νηλέα), που απεικονίζουν κυνηγετικά σκυλιά, καφετιά ή λευκά με βούλες. Επίσης εκτίθενται σπαράγματα τοιχογραφιών από την αίθουσα της Βασίλισσας, που απεικονίζουν λέοντες και γρύπες. 

Στην επόμενη προθήκη, την 12, εκτίθενται σπαράγματα από τις τοιχογραφίες που απεικονίζουν  ανδρικές μορφές, από τον πρόδομο του ανακτόρου του Νέστορα: άνδρας που  οδηγεί σκύλους και άλλος άνδρας που μεταφέρει τρίποδες, από το διάδρομο 48 (παράλληλα υπάρχουν σε μικρογραφία στην Αγ. Ειρήνη στην Κέα), ζωφόρος με ναυτίλους (από το εσωτερικό του προπύλου) και  πρόσοψη κτιρίου διακοσμημένη με κέρατα καθοσιώσεως, χαρακτηριστικό λατρευτικό σύμβολο των Μινωιτών, που προερχόταν από την αυλή νοτίως του προπύλου. 

Απέναντι ακριβώς, εφαπτόμενες στον αριστερό τοίχο της αίθουσας, βρίσκονται οι προθήκες 17  και 18.   Στην προθήκη 17 βρίσκονται θραύσματα που εικονίζουν ρόδακες (από το κλιμακοστάσιο 54), την πολεμική σκηνή σε ποτάμι (από τον προθάλαμο 64), αλλά και τον πολύ γνωστό λυρωδό, που προέρχεται από την αίθουσα του Θρόνου και  αποτελούσε μάλλον την τελευταία φιγούρα μιας μεγάλης τοιχογραφίας που περιλάμβανε πομπή και σκηνή συμποσίου. Ο λυρωδός θυμίζει ενδεχομένως τη μεταγενέστερη μορφή του Απόλλωνα, αλλά και τον Θάμυρι, μουσικό από την περιοχή της Πυλίας, που καυχήθηκε για τις ικανότητές του με αποτέλεσμα να τον τιμωρήσουν οι μούσες (Ιλιάδα, Β 594-600). Στην επόμενη προθήκη, τη 18 βρίσκεται το θραύσμα που εικονίζει κεφαλή θεάς, γνωστής ως “Λευκής Θεάς" καθώς και τμήμα ζωφόρων εκ των οποίων η μία εικονίζει ναυτίλους και η άλλη γαλάζια πουλιά. 

Η “Λευκή Θεά”Το σημαντικότερο όμως, ίσως, απότμημα είναι αυτό που προερχόταν από λάκκο στο δάπεδο της αποθήκης οίνου, που εικονίζει ταυροκαθάπτη. Αν και το θέμα αυτό είναι μινωικό, απαντάται και σε άλλα ανακτορικά μυκηναϊκά κέντρα όπως η Τίρυνθα και ο Ορχομενός.

Τετράωτος αμφορέας με παραμορφωμένο σχήμα και διακόσμηση με τετράγωνα σα σκακιέρα. © ΕΦΑ Μεσσηνίας  Στον ελεύθερο χώρο μεταξύ των προθηκών 11, 12 και 17, 18 εκτίθενται εκτός προθηκών δύο μεγάλα αγγεία αποθηκευτικού χαρακτήρα, εκ των οποίων το ένα φέρει γραμμική διακόσμηση με μορφή σκακιέρας και είναι ελαφρά παραμορφωμένο. Σημαντικό μεμονωμένο έκθεμα είναι και η πήλινη τράπεζα προσφορών μινωικού τύπου, η οποία βρέθηκε δίπλα στην κυκλική εστία στην αίθουσα του Θρόνου. Έφερε επίχρισμα και ίχνη επιχρύσωσης.

Επιπλέον στον ελεύθερο χώρο της αίθουσας υπάρχουν άλλες δύο προθήκες. Η προθήκη 32 περιέχει μικροσκοπικές κύλικες, που ανήκαν σε ένα μεγάλο σύνολο ομοειδών αντικειμένων που βρέθηκαν στα αρχεία του ανακτόρου και είχαν μάλλον τελετουργική χρήση. Εκτίθενται επίσης και αντίγραφα πήλινων πινακίδων σε Γραμμική Β', δεδομένου ότι τα  πρωτότυπα βρίσκονται όλα στο  Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Οι  πινακίδες διασώζουν πολύτιμες πληροφορίες για την παραγωγή, τη φορολογία αλλά και τη διοίκηση κατά το έτος ακριβώς πριν την καταστροφή του ανακτόρου. Δύο χρυσά βενετικά νομίσματα που βρέθηκαν στο νοτιοδυτικό κτίριο μαρτυρούν ότι η κορυφή του λόφου του Εγκλιανού χρησίμευσε για την προμήθεια οικοδομικού υλικού σε μεταγενέστερες εποχές. Στην προθήκη 33 εκτίθενται διάφορα κοσμήματα και χρυσά ελάσματα, που πιθανόν ήταν εφαρμοσμένα σε έπιπλα του ανακτόρου που καταστράφηκαν με την πυρκαγιά. Τέλος, σε κεντρική θέση εκτίθεται μακέτα του ανακτόρου, δωρεά ενός ολλανδικού λυκείου.

Πήλινη τράπεζα  προσφορών με επίχρισμα και ίχνη επιχρύσωσης. © ΕΦΑ Μεσσηνίας ΘυμιατήριΠροχωρώντας προς την αίθουσα 3 συναντά κανείς τέσσερις ακόμη επιτοίχιες προθήκες (13, 14, 15,16), δύο αριστερά και δύο δεξιά του ανοίγματος. Όλες περιέχουν κεραμικά αγγεία. Η προθήκη 13 μπορεί και να ονομαστεί "προθήκη του αρωματικού λαδιού", αφού περιέχει αγγεία, κυρίως ψευδόστομους αμφορείς, που χρησίμευαν για τη μεταφορά και την αποθήκευση λαδιού στο δωμάτιο 32. Το λάδι  ήταν βασικό εξαγώγιμο προϊόν της Μεσσηνίας  και ειδικά το αρωματικό λάδι παραγόταν υπό τον έλεγχο του ανακτόρου, για χρήση ή και για Χαμηλό κύπελλοεξαγωγή.  Η προθήκη 14 περιέχει αγγεία πόσης, αρύταινες και κύπελλα, καθώς και άλλα χρηστικά αγγεία από τη σκευοθήκη 60. Στο κάτω ράφι παρατηρούμε κι άλλους τύπους αγγείων, όπως κρατήρες με ανοιχτή προχοή, για την καλύτερη μετάγγιση υγρών, τα χαμηλά κύπελλα με κάθετες λαβές, τα τηγανόσχημα σκεύη και τέσσερα "θυμιατήρια", δηλαδή διάτρητα τριποδικά σκεύη. 

Η προθήκη 15 περιλαμβάνει αντικείμενα από τη σκευοθήκη 18.Τα περισσότερα χρησίμευαν για την παρασκευή και την κατανάλωση φαγητού και ποτού. Το επάνω ράφι περιλαμβάνει αγγεία πόσης. Το μεσαίο ράφι αποτελεί μια μεγάλη συλλογή μικρών αμφορέων και  κύπελλων πόσης. Τέλος, το τελευταίο ράφι είναι αφιερωμένο σε αγγεία ανοιχτού τύπου, λεκανίδες αλλά και μεγάλες στρογγυλές σαλτσιέρες με προχοή.Μια προσεκτική ματιά στους τύπους των αγγείων επιτρέπει να αναπαραστήσουμε νοερά την καθημερινή ζωή στο ανάκτορο: οι χύτρες, οι κύλικες με πόδι, οι αρύταινες και τα άλλα αγγεία μας βοηθούν να φανταστούμε τις σκηνές μαγειρέματος και συμποσίων.

Τέλος, η προθήκη 16 περιλαμβάνει επίσης αγγεία που σχετίζονται με τη μεταφορά και την αποθήκευση λαδιού. Τα αγγεία στο επάνω ράφι προέρχονται από τη ράμπα 59 του ανακτόρου. Το μεσαίο ράφι περιλαμβάνει ψευδόστομους αμφορείς από την αυλή 47, ενώ από κάτω βρίσκονται αντίστοιχα αγγεία από το πρόπυλο 2. Το πιο  ενδιαφέρον αγγείο της προθήκης είναι  ένας μεγάλος κρατήρας με γραπτή διακόσμηση από σχηματοποιημένους τρίποδες.